Venetiaanse schilderkunst en humanisme

VENETIAANSE SCHILDERKUNST EN HET HUMANISME
In deze cursus gaan we het oeuvre van Venetiaanse schilders als Giorgione, de late Bellini, Titiaan en andere schilders bekijken in het licht van het eigentijdse humanisme. 
De Venetiaanse schilderschool heeft altijd een sterk eigen karakter gekend. Ze was nauw gerelateerd aan de kring van renaissance humanisten. Rond 1500 was Venetië de hoofdstad van de boekdrukkerij geworden. De uitgeverij en drukkerij van Aldus Manutius verzorgde vertalingen en heruitgaven van klassieke, vooral Griekse schrijvers en filosofen, alsook van Petrarca en andere Italiaanse dichters. Deze hadden een grote impact op de Venetiaanse humanisten, onder wie Pietro Bembo en Francesco Colonna, de vermoedelijke auteur van de bestseller Hypnerotomachia Poliphili.
Schilders werden gestimuleerd een equivalent van de nieuwe literaire beweging te creëren. Dit resulteerde in een groot aantal schilderijen die een ongrijpbare, romantische sfeer uitwasemen en associaties oproepen met poëzie en muziek. Met delicate gradaties in kleur en licht-donker probeerden schilders te bereiken wat dichters en musici met klank en ritme bewerkstelligden. Dit soort  schilderijen werden daarom ook wel poesie genoemd, geschilderde gedichten. Kunstwerken die vaak voor meerdere uitleg vatbaar zijn, en altijd harmonieus, dromerig, kortom poëtisch van karakter. Nergens is het klassieke adagium Ut pictura poesis, zo de schilderkunst, zo de dichtkunst, zozeer werkelijkheid geworden als in het Venetië van de zestiende eeuw.